تبليغاتX
کاغذها

کاغذها

گاه نوشت های امیرمهدی حکیمی

چهل روز گذشت و زینب خروشان بود در کمال آرامش. چیزی ندید مگر زیبایی. ویران کرد هر چه نقشه بود و آمال و آرزو. یزید درمانده شد. شکست خورد. خوار شد. خطبه هایش سنگین بود و کوبنده و آتشین. توان تحمل برای آنان نمانده بود و آن خون ریخته ماندگار شد جاوید.

 

آسمان برای دیدنت

            قد بلندی کرد.

خورشید

         آسمان را

                  بالا رفت،

       امّا

            تو را هم ندید.

          *******

غم

   حادثه شد

   حادثه، اقیانوس

اقیانوس

    موج شد

موج در پیشگاه تو

                خرد شد

خرد تر از خرد

               قطره

قطره جوشید

            چشمه شد 

                     جاری

سبز کرد

         سبزِ سرخ

سبز تر از سرخ

          و

            سرخ تر از سبز

          *******

آه، ای بلند

      ای بلند تر از بلند

            ای زینب                 

                             ۱۰ خرداد 1384   


نویسنده : امیر مهدی حکیمی ساعت 14:43 تاریخ چهارشنبه هشتم اسفند 1386
دسته بندی :دل گویه ها

لینک مطلب